باجدهی به اسلام آباد و امتیازگیری برای طالبان

در حالی که امریکا قدرت تک تاز در جهان است، اما ظاهرن سیاست های اشتباه واشنگتن چهره ی زشتی از اقتدار و توانایی های  این کشور بزرگ و توانا بر جا گذاشته است. پس از مراسم افتتاحیه‏ای نشست گفت و گو های میان افغانان در قطر، زلمی خلیلزاد، فرستاده ویژه وزارت امورخارجه امریکا برای صلح افغانستان، به پاکستان رفت. زلمی خلیلزاد در این سفر با قمر جاوید باجوا، رییس ستاد ارتش پاکستان دیداری کرد و روند صلح افغانستان را مدیور تلاش های بی ریای پاکستان دانست.

در این دیدار آقای خلیلزاد، نقش پاکستان در امر تلاش کم پیشینه از بهر آغاز گفت و گوهای میان افغانان را قابل قدر دانسته است. فرستاده ویژه وزارت خارجه امریکا برای صلح افغانستان گفته است که بدون پشتیبانی‎های «صمیمانه و بی قید و شرط» اسلام آباد، گفت و گو های صلح میان جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان آغاز نمی‏شد. گفت و گوهای صلح جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان که به گوهای میان افغانان شهرت پیدا کرده، به روز شنبه هفته جاری در دوحه پایتخت قطر آغاز شد.

آغاز این گفت وگوها پیش از انتخابات ریاست جمهوری امریکا در نوامبر سال جاری با  خروج سربازان امریکایی از افغانستان یک امتیاز برای دولت ترامپ به شمار می‌آید. هیأت ۲۱ نفری دولت افغانستان را عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی افغانستان و حنیف اتمر، سرپرست وزارت خارجه کشور همراهی می‌کنند. این گروه چهار نماینده زن و نمایندگان برخی از اقوام را نیز در بر می‌گیرد، با خواست آتش‌بس پایدار و نیز حفظ نظام جمهوری و پایان دادن به جنگ پای میز گفت و گو آمده‌اند.

Dispute Over Republic and Emirate to reach peace

هیأت گفت وگو کننده طالبان خواهان «دستیابی به صلح پایدار بعد از برقراری یک نظام اسلامی و با در نظر داشتن منافع ملی» است. حقوق زنان و اقلیت‌های قومی و همچنان خلع سلاح گروه‌های مسلح از چالش‌های پیش روست. با این حال، زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه آمریکا در امور صلح افغانستان شام‏گاه دوشنبه ۱۴ سپتامبر/۲۴ همراه با یک هیأت امریکایی وارد پاکستان شد با مقام های بلندپایه ارتش پاکستان، از جمله با جنرال قمر جاوید باجوا، رییس ستاد ارتش پاکستان پشت درهای بسته دیدار و گفت‌وگو کرد.

Continued bloodshed to gain high army seats

ارتش پاکستان با نشر خبرنامه‏ای گفته است که نماینده امریکا و هیأت همراه شان از نقش پاکستان در تسهیل گفت وگوهای میان افغانان قدردانی کرده و گفته است که بدون دخالت و میانجی‏گری «صادقانه» و «بی‌قید و شرط» پاکستان گفت وگو های میان افغانان آغاز نمی‌شد. ظاهرن این موضوع نشان میدهد که امریکا بار دیگر آگاهانه تصمیم به باجدهی گرفته است که در 20 سال گذشته اسلام‌آباد از واشنگتن به دست آورده است اما در پاسخ به این همه باجدهی، اسلام آباد بیشتر تلاش ورزیده تا منافع پسا امریکا در افغانستان را تأمین کند.

در این سو نیز دولت پاکستان همچنان بارها به تأکید اعلام کرده که خواهان افغانستان با ثبات است. چنانچه از پیشینه ی این سیاست های دوگانه ی نشان میدهد، بار دیگر خاک به چشم واشنگتن و رهبری حکومت افغانستان زده است. نقشه های تیره و وحشتناک طالبان، برای گرفتن اقتدار سیاسی و همچنان به دست آوردن قدرت نظامی در کشور که مشمول تغییرات گسترده در ساختار و رهبری ارتش ملی افغانستان خوانده شده نشانگر، طرح روبای مکار «پاکستان» است. زیرا طالبان خود به این باور رسیده اند که از لحاظ ایدیولوژیک و اقتدار سیاسی این گروه توانایی مدیریت نظام را ندارند و هرگز نمیتوانند که مقتدرترین نیروی امنیتی و دفاعی کشور را آنان رهبری کنند.

اما این استناد و پیش شرط، یکی از دستورهای اساسی و پنهانی آی اس آی بر شمرده می شود که تازه منحیث نقشه ی راه به گفت و گو کننده های طالبان فرستاده شده است. هرچند حکومت جمهوری اسلامی افغانستان با توان کامل به جهانیان ثابت کرده است که تفاوت های چشمگیری میان گروهک کوچک مانند طالبان و نظام مشروع که از سوی مردم افغانستان انتخاب شده وجود دارد. اما با تمامی تهدیدهای فرا راه روند گفت و گوهای صلح افغانستان دو دیدگاه واضح و آشکاری روشن دارد.

نخست این که جمهوری اسلامی افغانستان و بقای این نظام، وابسته به اتحاد جمعی مردم افغانستان است. زیر سرنگونی رژیم به مفهوم شکست سیاسی نیست، بلکه با مخاطره انداختن دست آوردهای 20 ساله این سرزمین است که پس از سالها قربانی این دست آوردها را بار دیگر با دستان خود فدای امتیاز دهی به طالبان می کنیم و بحث دومی نیز برگشت دهی طالبان به حکومت افغانستان است، به قول معاون نخست رییس جمهور غنی، طالبان گروه کوچک سیاسی هستند که باید در جامعه ذوب شوند نه این که این گروه ادعای ساختن نظام امارتی را داشته باشند.

در نهایت، تجربه ها ثابت کرده است که جفای بیگانه ها منجر به اقتدار دشمنان این سرزمین شده است. از همین رو لازم است که این بار کنار هم ایستاده شده و افغانستان را از این آزمون پیروزمندانه به سوی کامگاری بکشانیم.