فقر، ناامنی و بیماری کرونا سه چالش بزرگ برای افغانستان!

تاریخ/20 جوزا-1399

افغانستان کشوری با سی و دو میلیون جمعیت اما با هزاران مشکلات و بدبختی هنوز هم نفس می کشد و با تمامی این چالش ها دست و پنجه نرم می کند. مردم این سرزمین سال های زیادی می شود که در فقر، ناامنی و عوامل دیگری که هر فرد این کشور را همه روزه رنج می دهد زندگی می کنند. از دوران جهاد در برابر شوری سابق گرفته تا گروه طالبان و القاعده مردم این کشور سه دهه می شود که قربانی می دهند و این معضل حل ناشدنی مانده است. در پهلوی این همه ناامنی ها و جنگ های خانمان سوز، فقر نیز به نوبه خود کمر این کشور را شکستانده است. ما ثروتمندترین کشور از لحاظ منابع طبیعی هستیم که انجمن معدن‌شناسی آمریکا در سال 1394 پس از چند سال تحقیق و مطالعه روی معادن این کشور سرمایه این منابع را یک تریلیون و پنجصد میلیارد دالر تخمین زد. اما جنگ های داخلی و مداخلات کشور های خارجی به ویژه کشور های همسایه باعث شده است تا این منابع دست ناخورده بماند و ما تا هنوز هم محتاج های کشور اروپایی بمانیم. این همه چالش ها و بدبختی ها کم نبود که اکنون این مردم رنج دیده به یک بیماری واگیر و کشنده نیز باید مبارزه کند.

فقر:

فقر زشت ترین پدیده در ساختار یک کشور است و این عامل باعث می شود که مردم یک ملت عقب بماند و نتوانند که پیشرفت و ترقی کنند. براساس آمار وزارت اقتصاد کشور در (31 مارچ) سال 2019، فقر در کشور 52 درصد بوده است، یعنی اینکه نیمی از مردم زیر خطر فقر زندگی می کنند. این آمار ها در ولایت های کشور تفاوت زیادی دارد و این آمار ها نشان می دهد که مردم کوچی و نورستان بیشترین فقر را با 80 درصد به نام خود ثبت کرده اند.

وزیر اقتصاد در ماه مارچ سال 2019 تاکید کرد که میزان فقر در شهرها ۱۸ درصد، در روستاها ۶۱ درصد و حدود پانزده درصد در کابل پایتخت کشور است.

وزیر اقتصاد افغانستان گفت که میزان فقر با جمعیت هر خانواده ربطی مستقیم دارد. سی‌و‌سه درصد از افراد فقیر گفته‌اند که در خانواده‌ای زندگی می‌کنند که دارای ۴ فرزند است، ولی بیشتر از ۶۱ درصد از افراد فقیر براساس این گزارش در خانواده‌ای زندگی می‌کنند که بیشتر از ده عضو دارد.

علل های فقر:

فقر می تواند علل های زیادی را به همراه داشته باشد اما دوام جنگ و نبود یک پلان و استراتیژی برای محو این پدیده شوم سبب شده است تا افغانستان یکی از ثروتمندین کشور ها از لحاظ منابع طبیعی هنوز هم در فقر باشد. افغانستان بر اساس آمار های اعلام شده از سوی انجمن معدن شناسی امریکا در سال 2016 یکی از کشور های سرمایه دار از لحاظ منابع طبیعی بالغ بر یک تریلیون و پنجصد میلیارد دالر و دست ناخورده اعلام گردید. اما قسمی که در بالا ذکر کردم دوام جنگ و نبود یک پلان و استراتیژی درست برای استخراج معادن سبب شده است تا این منابع دست ناخورده بمانند و ما هنوز هم با این سرمایه بزرگ از کشور های خارجی کمک بگیریم.

ناامنی:

ناامنی به بی ثباتی، نبود نظم و آشوب گفته می شود شاید در افغانستان هیچ فردی نباشد تا از جنگ و نبود امنیت چیزی نداند چون دست کم سه دهه می شود که جنگ دامن افغانستان را رها نمی کند و دوامدار از مردمان ای سرزمین قربانی می گیرد. اما با ادامه این همه خشونت ها و قربانی ها هنوز هم این مردم در جنگ هستند و اولاد های شان را در این سرزمین از دست می دهند. پس از سال 2000 میلادی، تا اکنون گروه طالبان و القاعده فعالیت های شان را در این کشور بیشتر شدت دادن و با حکومت درگیر نبرد هستند. این گروه ها بیشتر از سوی کشور های همسایه به ویژه پاکستان که بستر مناسب برای تروریستان است حمایت و پشتیبانی می شوند. اهداف راه اندازی جنگ از سوی شماری از کشور ها در این سرزمین اهدافی خاصی را به دنبال دارد که شرح این موضوع از حوصله این متن بیرون است.

بیماری کرونا:

با تمامی این مشکلات و چالش های که از سوی من در بالا ذکر گردید اکنون افغانستان و مردم این کشور به مشکلی دیگری بنام (کرونا) رو به رو شده اند. البته نه تنها مردم افغانستان بلکه تمامی جهان در این کرۀ خاکی با این بیماری دست و پنجه نرم می کنند. در آغازین روز های این بیماری شماری از شهروندان کشور این بیماری را دست کم گرفتند و به آن توجه خاصی نکردند.

در پهلوی فقر و ناامنی، این بیماری نیز اضافه شده و بیرون شدن از این معضل نظر به عوامل که در افغانستان جریان دارد و عدم بی مسوولیتی شهروندان کمی مشکل تر است. افغانستان نه از لحاظ طبی پیشرفته است و نه از لحاظ امکانات صحی.

پس با این همه نبود امکانات در کشور و بی پروایی مردم ما در برابر این بیماری می تواند خطر بزرگ برای ما باشد. این بیماری نه تنها که کشنده است بل جهت های دیگری نیز در پی دارد. یکی از آن را می توان افزایش بیکاری و ضربه اقتصادی برای آینده کشور دانست. وزارت اقتصاد امروز سه شنبه (20 جوزا) اعلام کرد که ویروس کرونا میزان فقر را در این کشور در ظرف سه ماه ۶۲ تا ۷۰ درصد افزایش خواهد داد. پس با نشر این آمار می توان نتیجه گرفت که کرونا نه تنها برای جان انسان ها ضرر می رساند بل برای آینده ما نیز ناگوار است. پس باید در این مقطع زمانی که با مشکلات زیادی رو به رو هستیم در نخست باید با بیماری کرونا مبارزه کنیم و سپس با مشکلات دیگر!

ما خود می توانیم که با همه ی این چالش ها مبارزه کنیم و موفق شویم… به شرط اینکه متحد و همکاری با دولت و مردم خود باشیم.

نویسنده: فردوس رسولی