چرا جنگ در افغانستان شدت گرفته است؟

 

 

نویسنده: سید عبدالله هاشمی

 

 

طالبان در این اواخر با سقوط دادن برخی از ولسوالی ها در بیشتر از بیست ولایت کشور به همکاری پاکستانی ها می گویند بیشتر از هشتاد درصد از جغرافیای کشور را در اختیار دارند. اما از جانب دیگر مردم افغانستان با بسیج ملی در برابر طالبان و حامیان خارجی شان زمینه شکل دهی قیام های مردمی را در تمامی ولایت های که جنگ جریان دارد فراهم نموده و در کنار نیروهای امنیتی جلو پیشروی های طالبان را گرفته اند. اما در حالیکه ماشین جنگی طالبان بگونه شبانه روزی از مردم ما قربانی می گیرد و گلیم غم و ماتم را درخانه های هر افغان را بازکرده است. طالبان بعد از امضای توافق نامه با ایالات متحده امریکا مبنی بر عدم تعرض بر یک دیگر اطمینان حاصل نمودند که از طرف امریکایی ها مورد حمله های هوایی قرار نمی گیرند. این سبب شد که دامنه جنگ را به حمایت لوژیستکی استخبارات پاکستان در نقاط مختلف کشور بیشتر ساختند.

 

با خروج قوت های خارجی و بمنظور تصرف اراضی بیشتر طالبان در سدد تشدید جنگ در بیشتر از بیست چهار ولایت کشور شدند. با سقوط دادن برخی از ولسوالی ها و تصرف بنادر مهم تجارتی به زعم خودشان میخواستند که مراکز ولایات کشور را تصرف کنند. در جر یان دوماه گذشته طالبان و حامیان شان به هزاران نفر تلفات داده و ماشین جنگی شان در این اواخر در حال از بین رفتن است و از طرف دیگر در این مدت بسیج مردمی در حمایت از نیروهای دلیر امنیتی در سرتاسر کشور نشان. دهنده اراده قاطع مردم در حمایت از نظام و نیروهای امنیتی علیه طالبان و حامیان خارجی شان است. طالبان زیر نام تطبیق شرعیت اسلامی در ساحات زیر اداره شان دست به جنایات نابخشودنی علیه مردم زده اند که سبب شده است تا مردم علیه این گروه وحشی و جنایت کار قیام نمایند.

 

در چنین شرایطی جنگ تحمیل شده از سوی پاکستان توسط مزدوران اجنبی شان تحت عنوان مجاهدین امارت اسلامی از مردم افغانستان به صورت شبانه روزی قربانی می گیرد. در طرف دیگر روزنه جدیدی برای آغاز گفتگو های صلح بین نماینده گان جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان بازشده است.

 

گفته میشود طالبان در نشست قطر خواهان آتش بس سه ماهه در بدل رهای ۷۰۰۰۰هزار زندانی شان از زندان های دولت افغانستان و بیرون رهبران شان از لیست سیاه شورای امنیت سازمان ملل شده اند. همچنان طالبان خواهان رسیدن به یک توافق سیاسی در سه ماه آتش بس می باشند. دلیل مراجعه کردن طالبان بعد از تشدید جنگ یکباره به میز گفتگو این است که به این نتیجه رسیده اند دیگر نمی توانند با جنگ به خواست های شان برسند. اما از سوی دیگر گفته میشود دولت افغانستان پزیرفتن آتش بس را مشروط به بیرون شدن طالبان از بنادر مهم تجارتی مشروط نموده است. در این میان مردم افغانستان خواهان آتش بس دایمی و ختم جنگ در کشور می باشند.

 

برای رسیدن به این آرزو نیاز است تا در داخل کشور بمنظور جلو گیری از پیش روی طالبان بسیج ملی در حمایت از نظام و نیروهای امنیتی شکل بگیرد.

 

حرکت های مردمی درکنار نیروهای امنیتی با اتحاد و همدلی تلاش کنند ولسوالی های را طالبان تصرف نمودن بودند دوباره آزاد بسازند وبساط طالبان را جمع کنند.

 

از سوی دیگر ایجاب می کند که اجماع سیاسی بین رهبران سیاسی در کشور بیشتر گردد این اجماع سبب روحیه دادن بیشتر به نیروهای امنیتی و مردمی علیه طالبان درگیر نبرد اند می گردد. وهم چنان این اجماع سبب واحد شدن دیدگاه های در میز گفتگو های صلح با طالبان خواهد گردید.
دیده شود این وضعیت آشفته جنگی وگفتگو های صلح دوحه مردم افغانستان را به کجاخواهد کشاند.