برگزاری نشستی پیرامون نقش مطالعه در تکامل انسان

جریان فکری ترویج فرهنگ مطالعۀ در کشور، روز جمعۀ مؤرخ دوم عقرب سال روان برنامۀ را زیر نام ( اهمیت، تأثیر و نقش کتاب خوانی و مطالعه در متن و بطن جامعه) با حضورداشت اعضای این جریان، در کابل برگزار کرد.

در آغاز این برنامه داکتر اباسین محبی از مؤسسین این جریان فکری در رابطه به تاریخچۀ این حرکت دعوت گر و نقش آن در کمال رساندن افراد جامعه معلومات همه جانبه ارائه نمود، آقای محبی هدف نهایی از راه اندازی برنامه های کتاب خوانی را پیدا کردن راه نجات، آگاهی و روشن‌گری عنوان کرد و افزود که یگانه راه نجات از وضعیت کنونی و رسیدن به وضعیت مطلوب چنگ زدن به کتاب برای آگاهی از ماهیت جهان هستی و وجود انسان است تا برای پیش برد امور حیات سیاسی و اجتماعی‌اش، انتخاب آگاهانه داشته باشد. محبی از اشتراک کننده‌گان خواست تا در برنامه هایی کتاب خوانی که روز های جمعه برگزار می شود، شرکت نمایند، و اندوخته های شان را با دیگران شریک سازند.

داکتر محی‌الدین حمزه که از دیگر سخنرانان این نشست بود، با مهم دانستن صلح و آشتی در حیات اجتماعی بشر گفت که بدون آشتی درونی، صلح بیرونی امکان پذیر نیست. به باور آقای حمزه برای تحقق صلح در یک جامعه نیاز است تا هر انسان درگام نخست صلح را در درون خود (فرد) ایجاد کند که این امر در گام نخست سبب تغییر در افکار و درگام بعدی رفتار اور را تغییر خواهد داد که در نهایت تأثیر آن در بطن جامعه نیز متصور خواهد شد. او افزود که صلح تنها با توافق و تفاهم نامه ها میان نهاد های اجتماعی و سیاسی امکان پذیر نیست، بنابراین لازم است تا صلح که یکی از نیازهای حیاتی بشری است در درون انسان ها جستجو شود.

سپس، استاد خالد ظریف با ایراد سخنانی در پیوند به مسؤولیت و ایمان، ایمان را عشق درونی عنوان کرد که بنابر تقوا و اعتقاد در انسان ها ایجاد می شود، آقای ظریف گفت که جایگاه ایمان در انسان حیاتی است که سبب امنیت خاطر، آرامش عقل، خوشحالی و سرور قلب در او می شود. بنابراین برای اینکه انسان بتواند کمال اخلاقی، اثبات فداکاری ها و تضاد میان نیروی فرد و جامعه را برطرف سازد، برای رفع این خلا داشتن ایمان لازمی است. به گفتۀ او پس انسان با ویژه‌گی های این چنینی مسؤولیت دارد تا با استفاده از نیروی ایمان به جامعه بپیوندد و زنده‌گی اجتماعی خود را نیز از آن متأثر سازد.

از سوی هم، محمد طهاب نوابی با نظرداشت جایگاه انسان منحیث اشرف مخلوقات در میان سایر موجوادت و آثار خداوندی، در رابطه به هدف از آفرینش موجودی بنام انسان معلومات همه جانبه ارائه کرد. به گفتۀ او هر مکتب بنابر ایدیولوژی و باوری که دارد، به این پرسش پاسخ داده است، از فلسفه و حکمت گرفته تا ادیان ابراهیمی هدف نهایی از خلقت انسان را قرب الهی برای به کمال رساندن انسان دانسته اند. آقای نوابی باور دارد که برای آنکه انسان بداند چگونه موجود است و یا چرا خلق شده است، به کتاب و به آثاری مراجعه کند که در آن از ماهیت موجودی اجتماعی بنام انسان که خود مختار خلق شده است، مراجعه شود.

داکتر مختارهاشمی، با ارائۀ مبحثی در رابطه به بررسی حالت انسان در علوم روان شناسی، به واکاوی امراض و علایم بیماران روانی، در پیوند به انواع و علایم آن به اشتراک کننده‌گان معلومات داد و گفت که راهکار های زیادی برای شناخت و تداوی چنین بیماران وجود دارد که یکی از راه های کار ساز در علوم روان شناسی نهفته است. به گفتۀ آقای هاشمی براساس بررسی ها با رویکرد روشناسانه، در بیماری های روانی از  آلزایمر و اسکیزوفرنی گرفته تا افسردگی و خودشیفتگی در گام نخست افکار و به تعقیب آن رفتار غیر عادی ناشی از روان شخص بیمار مطالعه می گردد تا دیده شود که کدام عوامل اجتماعی سبب بروز چنین امراض در او شده است.

داکتر فرید خیر اندیش، برای ایجاد تغییر در جامعه تعیین هدف را اثر گذار تلقی نمود و افزود که با استفاده از تجربه و درس گرفتن از رژیم های گذشته، لازم است تا هر جریان فکری با نظرداشت مکان و زمان انتخاب دقیق و آگاهانه داشته باشد که با نظرداشت آن می تواند آگاهانه به هدف برسد. به گفتۀ او هیچ سیستمی نمی تواند جامعه را از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب برساند مگر اینکه از متن و بطن جامعۀ که در آن زنده‌گی می‌کند، مطالعه و درک درست نداشته باشد.

مطیع الله ځلاند از دیگرسخنرانان این نشست، نقش مطالعه در تکامل رساندن انسان را مهم ارزیابی نمود و افزود که خواندن کتاب و مطالعه دید انسان را نسبت به جهان پیرامون‌اش وسیع می سازد و او را از تنگ نظری و یک پهلو نگریستن به پدیده های مادی و معنونی آزادی می‌سازد. او باور دارد که دین تنها جنبۀ اعتقادی ندارد، بلکه برداشت سطحی و درک غلط سبب شده تا لایه های دیگر آن که بر تکامل انسان کمک می کند، از عمل به دور ماند.

در پایان داکتر اباسین محبی، با سپاس گذاری از اشتراک کننده‌گان این نشست ارج گذاری نمود و از آن ها یکبار دیگر خواست، تا برای تبادل اندوخته و تکمیل فهم درک امور اجتماعی و رسیدن به یک جامعۀ پویا هر انسان مکلفیت دارد تا کتاب بخواند و از اندوخته های‌اش دیگران را نیز بهره‌مند گرداند. آقای محبی یگانه راه مؤثر برای تحقق این هدف را اشتراک در برنامه‌ های این چنینی دانست که برای روشنگری و نهادینه شدن فرهنگ مطالعه راه اندازی می‌شوند.