بازی دو گانه امریکا در پروسه صلح با دولت افغانستان

ایالات متحده امریکا در پروسه صلح افغانستان از سه جناح محور( دولت افغانستان، طالبان و امریکا) یکی آن را تشکیل میدهد و در سه پرادوکس بازی های خود را عملی میسازد. پرادوکس ادامه روابط و همکاری با دولت جمهوری اسلامی افغانستان، پرادوکس مشروعیت بخشیدن به طالبان و کشانیدن آنها به پروسه صلح و استفاده ابزاری از آنها، پرادوکس حفظ جایگاه و قدرتمند ساختن منافع ایالات متحده امریکا در این پروسه. اما از میان این سه پرادوکس مورد که قابل نقد است برادوکس ادامه روابط و همکاری با دولت افغانستان میباشد که این کشور آنرا با بازی های دوگانه با دولت افغانستان ادامه داده است. بدین معنی که تا کنون ۱۳۵ روز از توافق صلح این کشور با گروه طالبان میگذرد ولی هیچ تغیر در رهبری دیدگاه این گروه نسبت به پروسه صلح بین الافغانی و کاهش خشونت ها در میادین جنگ دیده نمیشود ولی در عین زمان زلمی خلیلزاد نماینده ویژه ایالات متحده امریکا برای صلح افغانستان در توییت نگاشته است که پیشرفت های قابل ملاحظه ای در مورد رهایی زندانیان طالبان  و تیم  مذاکره کننده بین الافغانی صورت گرفته و هیچ امریکایی در خشونت های طالبان جان های خود را از دست نداده اند. به گفته آقای زلمی خلیلزاد امریکا برابر به توافق عمل نموده است. ایالات متحده امریکا بعداز توافق صلح این کشور با گروه طالبان تا کنون تعداد مجموعه سربازان خود را از پنج پایگاه به ۸۶۰۰ تن رسانیده است. سازمان ناتو همچنان اظهار داشته است که با کاهش سربازان امریکایی این سازمان نیز تصمیم بر کاهش نیروهای خود خواهد گرفت. مرحله بعدی توافق صلح میان ایالات متحده امریکا و گروه طالبان به گفته آقای زلمی خلیلزاد همچنان مبتنی بر تحقق شرایط است. حالا با توجه به سیاست های ایالات متحده امریکا در پروسه صلح افغانستان دیده میشود که این کشور در این پروسه پیش از آن که مطابق به اعلامیه مشترک کابل واشنگتن در مورد پروسه صلح به جانب افغانستان عمل کند یک جانبه عمل نموده و بازی دوگانه را نسبت به دولت افغانستان بازی میکند بدین معنی که مطابق به توافق نامه صلح گروه مسلح طالبان متعهد شده بودند که به کاهش خشونت ها رو خواهند آورد و مذاکرات بین الافغانی را هر چی زودتر آغاز خواهند کرد اما بعد ها دیده شد که این گروه برعکس توافق خود با ایالات متحده امریکا جنگ خود را شدت بخشیدند و به میزان خشونت افزودند و آغاز مذاکرات بین الافغانی را نیز مشروط بر رهایی زندانیان خود ساختند، تا حال که بیش از ۴ هزار زندانی این گروه رها شده است هیچ نوع پیشرفت در پروسه صلح و آغاز مذاکرات بین الافغانی به معنی واقعی آن بوجود نیامده  تا جانب دولت افغانستان از آن خشنود باشد. اما برعکس ایالات متحده امریکا از پیشرفت ها سخن میگوید زیرا در این پروسه طبق میل این کشور مطابق به منافع آن تعهدات عملی شده است به گفته زلمی خلیلزاد در ۱۳۵ روز از توافق به این طرف هیچ سرباز امریکایی کشته نشده است. بناءً این مورد دستآورد بزرگ به ایالات متحده امریکاست و آنچه امریکا روی آن تاکید داشته است اما در ۱۳۵ روز از توافق صلح این کشور با گروه طالبان بیش از ۸۰۰ تن از افراد ملکی و نظامی از سوی گروه طالبان کشته شده است که میزان بالای خشونت این گروه را نشان می دهد یعنی این که در این توافق تنها این ایالات متحده امریکا است که سود برده است نه دولت افغانستان و این بخاطر آن است که ایالات متحده امریکا نسبت به تعهد خود به مردم افغانستان صادق نبوده بناءً با توجه به این مسله باز هم  زلمی خلیلزاد نوید بر آغاز مرحله دوم از عملی شدن تعهدات با گروه طالبان را میدهد اما واقعیت آن است که این کشور به جانب دولت افغانستان نیز تعهدات خود را مطابق به اعلامیه مشترک کابل واشنگتن دارد. مطابق به این اعلامیه هرگاه طالبان خشونت ها را کاهش ندهند اقدامات لازم از سوی ایالات متحده امریکا روی دست گرفته خواهد شد. اما هیچ نوع اقدام قابل ملاحظه ای که بتواند خشونت ها را کاهش بدهد صورت نگرفته است. برعکس ایالات متحده امریکا از گروه طالبان نسبت به عملی نمودن تعهدات شان آنها را تمجید میکند. با توجه به پالیسی های ایالات متحده امریکا دیده میشود که این کشور پرادوکس حفظ منافع ایالات متحده امریکا را تقویت بخشیده و برای عملی شدن آن به جانب طالبان بیشتر کار میکند. خروج نیروهای امریکایی از افغانستان و استفاده ابزازی این گروه طالبان در مقابل رقیبان سیاسی خود و رها کردن افغانستان با سیاست های دوگانه اش محور منافع ا این کشور را در این شب و روز تشکیل میدهد که این کشور پی آن میباشد ولی مطابق به تعهدات خود جانب افغانستان عمل ننموده است و آنچه انجام میدهد برایند سیاست دوگانه این کشور نسبت به دولت افغانستان میباشد.