دست فروشان یا قربانیان ویروس کرونا: شب و روز خود را چگونه سپری می کنند؟

وزارت صحت: قیودات روز گردی در شهر کابل باید وضع شود در غیر آن ما شاهد یک فاجعه انسانی در پایتخت خواهیم بود!

وزارت داخله: سر از فردا این وزارت مکلف است تا شهر کابل را به گونه کامل قرنطین کند. اگر شهروندان این اقدام را جدی نگیرند پولیس با آنان برخورد جدی خواهد کرد.

حکومت: دولت در روز های قرنطین با خانوادهای نیازمند همکار است و آن عده خانواده های که دچار مشکلات اقتصادی هستند مواد اولیه برای آنان کمک خواهد شد.

اما فقر با مردم چی خواهد کرد…

فقر و ناداری یکی از عوامل مهم و اساسی نگرانی مردم است، مردمانی نیز هستند در این سرزمین که اگر یک روز را کار نکنند برای شب شان سر سفره توته نانی نخواهند داشت. دست فروشان، کسبه کاران، دوکانداران و شماری از حالت پیش آمده در کشور و جهان نگران هستند و می گویند اگر بیرون از خانه شوند ویروس کرونا آنها را خواهد کُشت، اگر در خانه بمانند و در یک روز کار نکنند گرسنگی آنها را خواهد کُشت.

رفتم به شهر و گوشه گوشه این شهر را گشتم تا از حالت دست فروشان و مردم که روزانه می توانستند 300 الی 500 افغانی پیدا کنند، اکنون با حالت قرنطین در کشور به ویژه در پایتخت آنها چی می کنند و چطور پول پیدا می کنند. هیچ کسی در بازار نیست و مانند گذشته که هزاران تن به شهر بیرون می شدند و جم و جوش همه جا را فرا می گرفت آن را حالت دیگر مبدل به یک شهری شده است که گویا فکر میکنی در این اینجا هیچ فردی زندگی نمی کند. جز افرادی که کراچی به دست دارند و به هر طرف می نگرند تا فردی را دریابند و مال خود را بفروش برسانند تا باشد یک نان را برای شب به خانه ببرند.

حکومت در این مورد گفته است که آنها فهرست از شهروندان کشور را که به فقر زیاد مواجه هستند تهیه کرده و آماده کمک می شوند. پیش از این در صفحات اجتماعی تصاویر بیرون شد که حکومت برای هر خانواده به مقدار 2 تا چهار کیلو گندم برای مردم فقیر و نادار کمک کرده است و این مورد انتقاد های زیادی را بالای حکومت در پی داشت. شماری از مردم پایتخت این گونه کمک کردن را برای مردم یک توهین دانسته و از حکومت خواستند تا حق مردم بیچاره و فقیر را دزدی نکنند و حق را به حق دار آن تسلیم نمایند. وحید عمر، مشاور رییس جمهور برای پاسخگویی به این گونه کمک ها به مجلس نمایندگان احضار شد و پاسخ داد که این کمک ها فقط آزمایشی بود. این گفته های مشاور رییس جمهور مورد انتقاد زیادی از اعضای مجلس قرار گرفت و نمایندگان مجلس حکومت را دزد و حق خور مردم فقیر عنوان کردند.

اکنون دیده می شود که حکومت هیچ برنامه ی برای کمک به نیازمندان ندارد. با این حال شهروندان نادار کشور نگران از چنین حالت هستند.

دست فروشان کابل در رابطه به ویروس کرونا می گویند که ما در باره ی ویروس کرونا آگاهی داریم، و ما می دانیم که در مقابل این بیماری تمام کشور های پیشرفته ی جهان عاجز مانده اند و در برابر ساختن واکسین یا داروی مرض کوید19 ناکام هستند و ما روز در روز شاهد شیوع این ویروس در شهر کابل هستیم که قربانیان بیشماری را تا امروز به همراه داشته است. اما چی کنیم در خانه هم بوده نمی توانیم و اگر از خانه بیرون شویم تا پول شب و روز خود را پیدا کنیم، مورد اهانت و لت و کوب پولیس قرار می گیریم. آنها از حکومت می خواهند که باید برای شان کمک شود تا آنها در خانه بمانند.

دست فروشان پایتخت در باره ی همکاری های حکومت چنین می گویند«حکومت در نخست روز های قرنطین برای خانواده های فقیر وعده های همکاری نمود، اما این وعده ها از سوی حکومت برای ما بیشتر از یک افسانه نبود و گفته های شان فروتر از گفته های شان بود.»

شریف یکی از دست فروشان پایتخت در رابطه به ویروس کرونا چنین نظر دارد« ویروس کرونا تداوی ندارد، اما با بودن در خانه وقایع می شود. من در روز های نخست قرنطین خود را در خانه ماندیم، با گذشت روز ها هر روز من با دیدن عاجز بودن و گرسنه بودن فرزندانم قبل از مبتلا شدن به مرض کوید19 هزار بار در خانه جان میدادم  و دوباره زنده می شدم این روز ها برای من خیلی دشوار بود و  ناگزیر شدیم تا قرطین را بشکنیم و به کار روز دست فروشی خود بپردازیم تا شود شب با یک لقمه نان نزد خانم و فرزندانم برگردم.»

دست فروشان:«در خانه بمانیم گرسنه گی مارا می کُشد، اگر بیرون برویم کرونا»