آیا یک مشت سیاستمداران سودجو سرنوشت مان را تعیین می کنند؟
پاسبانان- کابل:
از چند روز به این سو، هر شهری از افغانستان گواه هرج و مرج عجیبی است. گروهی برای توزیع شناسنامه ها دست به اعتراض می زنند، گروهی برای توزیع نشدن آن، و گروهی هم برای بقای خود «آب را گِل آلود کرده و ماهی می گیرند». شاید کمتر کسی فکر کند که در میان 201 کشور جهان، افغانستانی هم وجود دارد و ما شهروندانش هستیم. هر روز سیاستمداران با چهره های سیاه شان تمامی اقوام را در این سرزمین به گروگان می گیرند، مردم را به جان هم میندازند و با پول های کمک شده ی جهانی برنامه های گونه گونی را راه اندازی کرده و قدرت شان را بیشتر از گذشته به نمایش می گذارند؛ ولی کمتر کسی درک می کند که تعصب از آن شان نیست بل مورد تحمیلی برای به دست آوردن منافع کلانتر چند سیاستمدار دروغ گو و فاسد است.
آغاز توزیع شناسنامه های برقی حالا ابزاری شده برای عطامحمد نور و گلبدین حکمتیار تا فاصله میان شهروندان این سرزمین را بیشتر کنند. آقای نور هشدار میدهد که این موضوع سبب تجزیه ی افغانستان خواهد شد، حکمتیار می گوید: آنانی که افغانستان را نمی پذیرند در واقع خودفروش هستند و برای بقای خود کار می کنند، در این میان اما شهروندان افغانستان حیران مانده اند از چه کسی پیروی کنند و برای زنده ماندن خود چه چاره ی بجویند؟ اما متحد ماندن افغان ها واقعیتی است که باید از سوی هر گروهی پذیرفته شود. باید به یاد آورد روزگاری را که همین سیاستمداران کنونی خانه جنگی را در افغانستان به میان آوردند و کابل را به هفت فرمانروایی تقسیم کردند و از تکرار این روزها به شدت هراس داشته باشید.
بر بنیاد آموزه های اسلامی، نه پشتونی نزد خداوند نزدیک تر است، نه تاجیکی و نه هم ازبیک و هزاره ی؛ آنچه این همه اقوام را متمایز تر می سازد تقوای فردی و گروهی شان است. در حالی که همواره داد از حضور 99.99 در صد مسلمانان در این کشور زده می شود، پس چرا این همه سهل انگاری برای بقای دیگران. در سوی دیگر طالبان و داعشیان اکنون کمر بسته اند تا برای بهار آینده خونین ترین زمان را در کشور رقم بزنند. هند، پاکستان، ایران، روسیه، چین و امریکا نیز در هنگام ادامه ی این تنش ها تلاش دارند تا نبرد نیابتی موجود را گسترده تر بسازند. اما هنوز هم شهروندان افغانستان شرمی ندارند و برای گروهی از سیاستمدارانی قربانی می دهند که آخرین دغدغه ی شان کسب ثروت بیشتر است و کارکردن برای کشورهای دیگری.





















Comments