متر کردن جاده های مزارشریف از سوی جوان بیکار با مدرک دانشگاهی
کابل- افغانستان (گ.ر.پ):
خبرنگار: مهر الله مهرداد
در یک روز گرم و آفتابی، جوانی در شهر مزار شریف به جاده ها این شهر برآمده و با ابزار انداز گیری دست داشته اش جاده های بلخ را به گونه اعتراضی متر میکند. خلیل الله وزیری از دانش آموخته های رشته ی زراعت «کشاورزی» است که مدرک تحصیلی اش را از دانشگاه بلخ به دست آورده؛ اما به خاطر رهایی از رنج بیکاری، حالا دست به کار عجیب و اعتراضی کم پیشینه زده است. وزیری با چهره ی خسته و پریشان با بسیار دشواری حاضر می شود تا با خبرنگار گروه رسانه یی آژانس خبری پاسبانان در شمال گفت و گو کنند و روایتی از زنده گی درد آور اش داشته باشد. مردی با قد بلند و چشمان تیز، برای نخستین بار از بی عدالتی های زنده گی اش به ما روایت کرده و سر سخن را این گونه باز میکند: «بیکاری مرا افسرده تر کرده بود و برای رهایی از این اندوه بزرگ نا گزیر بودم مصروفیت ایجاد کنیم، از همین رو دست به متر کردن جاده های شهر مزار شریف زدم، تا این که روز تا شام از این رنج بیرون شوم.»
بغض گلویش را می فشارد و اشک در چشمانش حلقه میزند، اما با غرور در برابر خبرنگار پاسبانان به گفته هایش ادامه می دهد. می گوید: «پس از فراغت از دانشگاه در مزارشریف، تلاش کردم تا کاری برای خود دست و پا کنم، ولی تمامی تلاش هایم بی نتیجه بود و روابط بر ضوابط چربی می کرد، از یک سو روند استخدام در نهادهای دولتی بر بنیاد روابط شکل گرفته بود، نه شایسته سالاری و از سوی دیگر این وضعیت سبب می شود تا من و امثال من با دلسردی تمام از این کشور دست به فرار بزنیم و راه اروپا را با هزاران مشقت در پیش گیریم.»
خلیل الله وزیری تنها نمونه ی از بیکاری و بدبختی جوانان آموزش دیده است که بارها برای رهایی از این رنج بزرگ ذهنیتش در برابر این کشور تغییر کرده و گاه گاهی به فکر فرار از این سرزمین شده است؛ بر بنیاد آمارها در حال حاضر افغانستان با داشتن 60 درصد نفوس جوان در سطح منطقه بیشترین نیروی کاری را در اختیار دارد، اما بی برنامه گی حکومت، فساد و رشوه ستانی در هنگام استخدام در نهادهای دولتی از موارد بنیادیست که مانع شایسته سالاری در کشور شده و دو گزینه را برای جوانان به میراث میگذارد؛ نخست فرار از کشور و دوم نیز پیوستن به صفوف نیروهای مخالف مسلح دولت.





















Comments