حلقه های المپیک و مشعل آن بازگو کننده ی چیست؟
منبع: britannica.com
برگردان: پاسبانان- کابل
بازی های المپیکی بر بنیاد عشق به ورزش، وحدت، رقابت و سنت باستانی آماده گی جسمانی ایجاد شد. با چنین تأریخ غنی از مفاهیم در واقع بازی های المپیکی با نمادگرایی مشهور است که به موضوعات قدرتمندی آن اشاره می کند. دو نماد برجسته ی بازی های المپیکی که مشمول پنج حلقه و مشعل می شود در واقع بازگو کننده ی بازی های المپیکی و ارزش آن است.
حلقه های المپیک: 5 حلقه ی به هم پیوسته با رنگ های متفاوت مشمول رنگ های آبی، زرد، سیاه، سبز و سرخ شاید بارزترین نماد بازی های المپیک باشد. این نماد در سال 1912 توسط بارون پیر دو کوبرتن از بنیاد گذاران ورزش های معاصر ایجاد شد. این 5 رنگ در نخست بازگو کننده ی بیرق 5 کشور اشتراک کننده در نخستین بازی المپیکی در سال 1912 در شهر استاکهلم بود. از آن روز تا اکنون شمار زیادی از کشورهای جهان به این بازی ها پیوسته اند که اکنون به مفهوم این 5 حلقه تغییراتی را وارد کرده است، حالا این نماد به حیث نشان بین المللی بازی ها شناخته می شود. آقای کوبرتن با این نمادش تلاش کرد که وابسته بودن کشورهای جهان را به یک دیگر نشان دهد. در روزگار کنونی این نهمد بیانگر 5 بر اعظم موجود در جهان است. افزون بر آن این نماد وابسته گی جهان با اهداف المپیکی را ترسیم کرد، که اساسات بازی های المپیکی نیز بر شمرده می شود. المپیک در واقع انسان ها را به ورزش و تندرستی عصب و بدن ترغیب می کند، کار گروهی را تقویت کرده و برای پشتیبانی از انسانیت انسان ها را تشویق می نماید، همچنان در روزگار کنونی این نماد به حیث نماد مدرن شناخته می شود.
ولی مشعل المپیکی بیانگر وصل سازی بازی های معاصر با پیشنه ی سنتی آن است. در بازی های سنتی المپیک یونان، شمار زیادی از مشعل های آتش روشن بود تا برگزاری رقابت ها و مراسم ویژه را بازگو نماید. شعله ثابت بازگو کننده ی ربودن شعله از سوی ورزشکار سنتی یونان قدیم به نام پرومیتیوس بود که او این نماد را از خدای یونانی زویوس ربود و به دیگران روشنی اش را هدیه کرد. پرومتیوس این آتش را به انسانیت و تمامی انسان ها سپرد تا به سودی تمدن تازه ی گام بگذارند و حالا این نماد به توسعه ی بازی های معاصر در المپیک نسبت داده می شود که بیانگر دست یابی انسان ها به تمدن تازه است و همچنان حفظ قدامت سنتی ورزش دانسته می شود. استفاده از مشعل در سال 1928 شامل رسوم المپیکی شد، این نخستین بار پس از دوران کهن بود که آتش وارد این بازی ها گردید. و از سال 1936 استفاده از این سنت در بازی های المپیکی معمول گردید، که دونده گان ماهر مشعل را از جای دور تا به محل بازی انتقال میداند و حتا از یک کشور به کشور میزبان بازی ها انتقال می یافت.





















Comments