نویسنده: فرشته محبوبی

هرچند انسان‌ها در اعصار گذشته دانش و تخصص علمی کمتری داشته‌اند، و این سبب شده تا بشر و یا اجداد ما در طول تاریخ، برای به کرسی نشاندن حرف های شان اشتباهات کوچک و بزرگ زیادی رامرتکب شوند.

اما مایه‌ی تعجب و شگفتی این است که همین اشتباهات به کرات در حال تکرار بوده و در آینده‌ی نه چندان دور دوباره به نسل‌های نوین منتقل و در حال افزایش است.

با کمی مطالعه و تحقق، در مورد این اشتباهات به این نتیجه می‌رسیم، جای این‌که میزان اشتباهات با افزایش آگاهی‌ها و پیش‌رفت علوم انسانی کاهش یابد اما متاسفانه روز به روز در حال افزون شدن است.

برای روشن‌تر شدن این موضوع بیایید نگاهی به تعدادی از اعمال نامطلوب که انسان‌ها بخصوص رفته‌گان ما در طول عمر شان مرتکب شده و می‌شوند، نظر اندازیم!

گرچه چندین هزار سال قبل، پیشینان برجسته‌ی ما، روی همان زمین راه می‌رفتند که ما امروز راه می‌رویم.

ازهمان هوا نفس می‌گرفتند که‌ ما امروز می‌گیریم.

از همان آسمان و ‌زمین نظاره می‌کردند که امروز ما می‌کنیم. از همان گرمای خورشید استفاده می‌کردند که ما می‌کنیم.

در این وسط چه تغییر کرده؟ آیا فقط تحول سال و جمعیت نسل نو برای ما سوغات باقی مانده؟

یعنی هنوزهم ما روزهای گذشته را از سر سپری می‌کنیم؟ به عنوان مثال: هنوز هم حرف اول و اخیر با صدای یک مرد در خانه بلند است، هنوزهم‌ موقف زن در خانه تا اجتماع هویدا ناشده باقی مانده، هنوز هم زنام زن (خانم خانه) پیوسته در حال رشد است.

هنوز هم‌خشونت تا دامن مادر از سوی پسر نسبت به پیش شدت گرفته، کم‌حرمتی‌ از کمر خانواده‌ها زیاده واحترام برچیده شده.

هنوز هم‌ دعوای زن و شوهر خالی از تحقیر و لت‌و‌کوب نیست در هر بحث اگر حتا خود مرد اشتباهی کرده باشد طوری رفتار می‌کند که زن مجبور به عذرخواهی بشود و این احساس را انتقال می‌دهد که گویا هم‌واره اشتباه از زن بوده!

هنوزهم‌ خشونت زن علیه زن افزوده شده.

هنوز هم‌ در فامیل گفته‌ها و عقیده‌ی یک زن زیر دایره ایراد اعضای کلیدی خانه قرار می‌گیرد و جمله‌ی “ناقص العقل” را زنان زن شهره‌ کردند.

هنوز هم توهین فرزندان خانه بیشتر از دیروز مقابل کوچک‌تر از فرد فرد خانه صورت می‌گیرد غافل از این‌که والدین پی‌ببرند فرزندان شان دارند بزرگ می‌شوند.

هنوز هم سیاست بیش از حد خانواده‌ها دلیل شده تا کمتر از جوانان دنبال کردار پسندیده‌ی یک اجتماع باشند و راهی را منتخب کنند که از قبل با لحن تند گفت‌وگو شده بود.

هنوزهم دین اسلام تنها از آینه‌ی ملا امام افراطی نگریسته می‌شود.

هنوز هم شناخت ‌انسان از روی قوم، مذهب، دین و‌سرمایه‌ی او صورت می‌گیرد!

هنوز هم، جوانان حق انتخاب را ندارند از رشته‌ی تحصیلی شروع الی همسر آینده.

هنوز هم رسوم و‌ عنعنات نادرست در قلب کشور تجلی می‌گیرد.

هنوزهم مادران از تولد دختر هراس دارند. هنوزهم باکره بودن یک دختر نیاز به اثبات آن دارد.

هنوزهم دروغ و دغل در اذهان حاکمیت دارد،‌ جوانان به میل دل خود به پای عقد نمی‌نشینند.

هنوزهم گراف سواد در نکته‌ی صفر قرار دارد. هنوزهم عشق در مکتب هوس آموزش می‌بیند، کم‌باوری، منفی‌گرایی و شک در دل‌ها ریشه دارند و هنوزهم از دلیل پیداش انسان و خلقت کاینات بی‌خبریم.

سوال اینجاست!

یعنی هنوزهم ما در گذشته زنده‌گی می‌کنیم؟

دقیق در کدام نقطه ایستاده‌ایم و چی دست‌آوردی نو برای فرزندان خود داریم؟

این سوالاتی است كه بايد درباره‌ی  آن‌ها فكر كنيم  و بی‌انديشيم و بدون شك بي‌توجهی به آن‌ها ممكن است  روزی آدمی را به تنگنا و عواقب ناخوشايند دچار  سازد.

بايد بيان كنيم آيا در مورد پذیرش اشتباهات و يادگيري از آن‌ها و پيش‌گيري از رفتارهای ناپسند گذشته‌گان، جامعه از آموزش‌هاي لازم برخوردار است؟

قطعن با یک عینک منفی نمی‌شود به عقب نگاه کرد در این میان نکته نکته اعمال خطیر کمیاب از سوی اجداد ما هدیه مانده که تا اکنون دنباله ای آن هستیم.

به عنوان مثال، هنوزهم ازدواج ها با تار صداقت بافت خورده و ‌تا آخرین دم نابود شدنی نیست.

هنوزهم حلقه‌ی خانواده‌ها با هم‌بسته‌گی و یک‌رنگی شکل گرفته.

هنوزهم حیای جوانان کم‌رنگ نشده و با گرفتن نام ازدواج یا ذکر مسایل شخصی، حلقه‌های سرخی روی گونه‌های دختران نقش می‌بندد.

هنوز هم دست مسکین و ناکس از آدرس نهادهای خصوصی گرفته می‌شود.

هنوز هم جوانان پیگیر آموزش علم هستند.

در پایان بحث، میشه گفت بیاییم رقابت‌های فکری را این‌جا به آزمایش قرار داده و فردای هر روز را من و تو باید از سر بنیاد بگذاریم!

Developed by Nethub

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *