پاسبانان- کابل:

با ایجاد اداره ی دونالد ترامپ انتظار می رفت طولانی ترین نبرد امریکا در افغانستان به فرجامش برسد و ریشه های هراس افگنی در بزرگترین لانه ی امن این پدیده یعنی پاکستان هدفمندانه آماج قرار گیرد. حالا دیده می شود که این انتظارها آرام آرام به منزل مقصود می رسد. پس از روی کار شدن اداره ی جدید در امریکا، اسلام آباد هشدارهای زیادی دریافت کرد. نخستین گام برای اعمال فشار بر پاکستان قطع کمک های نظامی بود و در آغاز 2018 میلادی دونالد ترامپ نوشت با دریافت 33 میلیارد دالر پاکستان به جز از فریب به واشنگتن کاری نکرده است. این مورد سبب شد تا کانگرس چگونگی قطع کمک های غیر نظامی به پاکستان را نیز بررسی کند. در این میان نقش هند بیشتر از هر زمان دیگر در افغانستان گسترش یافت. اما بدترین حرف و حدیث در این بازی منطقه یی این است که شاید صف بندی های تازه در برابر افغانستان شکل بگیرد. در تازه ترین مورد واشنگتن اسلام آباد را تهدیدی برای منافع ملی اش دانسته است. 17 نهاد اطلاعاتی امریکا اعلام کرده اند که تا سال 2019 میلادی هراس افگنان می توانند با دست یابی به جنگ افزارهای دوربرد و راهبردی پاکستان پایگاه ها امریکا در منطقه را نشانه گیرند.

با این همه تلاش ها حالا اسلام آباد در پی دست یابی به همکاران منطقه یی مانند روسیه و ایران برآمده است. شاید پاکستانی ها برای بقای خود از هیچ گونه اتحاد منطقه یی دریغ نورزند و کمک رقیبان سنتی امریکا در منطقه را با خشنودی بپذیرد. در این میان افغانستان بیشتر از هر زمان دیگری گواه افزایش نبرد نیابتی قدرت های منطقه و رقیبان سنتی جهان خواهد شد، زیرا اسلام آباد به این زودی ها آرام نخواهد گرفت. در حالی که امریکایی ها از افزایش نبرد در افغانستان هشدار داده اند، بنیادی ترین نگرانی شاید این باشد که وضعیت برای افغان ها نسبت به سال 2017 ناگوار تر شود و در بیش از 20 ولایت درگیر نبرد آتش جنگ شعله ورتر گردد. در وضعیت کنونی که واشنگتن با اعلام راهبرد تازه ی ترامپ برای جنوب آسیا و افغانستان اسلام آباد را زمین گیر کرده است، باید چند گزینه ی دیگری را نیز روی دست گیرد؛ تا افغانستان از تهدیدهای احتمالی و افزایش نبرد نیابتی در امان بماند. نخست منافع روسیه و چین در افغانستان را تعریف کرده و خاطر نشان سازد که هرگونه پشتیبانی از اسلام آباد سبب گسترش افراط گرایی خواهد شد، دوم همانگونه که برای نابودی اسامه بن لادن در سال 2010 میلادی عملیات پنهانی در ابیت آباد پاکستان انجام شد نیاز است تا سران طالبان و شبکه ی حقانی که بزرگترین ابزارهای سیاست خارجی پاکستان پنداشته می شوند نابود شوند. در مرحله ی سوم نیاز دانسته می شود تا هر چه زودتر اسلام آباد در فهرست سیاه کشورهای پشتیبان هراس افگنی شده و تحریم های بیشتر سیاسی و اقتصادی بر آن کشور افزایش یابد.

اما رخ دیگر سکه بر میگردد به بازی های فعالانه ی حکومت وحدت ملی؛ در حالی که تا اینجای کاری پیروزی های موجود برگرفته از سیاست خارجی فعال رییس جمهور غنی و گروه کاری اش بوده است ولی حالا برای تهدید های احتمالی که قرار است رخ دهد آماده گی کامل گرفته شود. تصمیم قاطع برای از بین بردن جنگجویان طالب و داعش گرفته شود و به نظامیان در میدان های نبرد گرفته شود و سپس تمامی مدارک دست داشته از حضور هراس افگنان منطقه یی مشمول جنگجویان آسیای میانه به کشورهای منطقه سپرده شود تا با این راهکار منابع بشری هراس افگنان منطقه یی ضعیف تر گردد و منابع انسانی و مالی انان برای طالبان و خود این گروه ها قطع گردد در مرحله آخری و اما مهمتر نیاز است تا حکومت با سرعت ریشه های اصلی تمویل هراس افگنی که مواد مخدر و قاچاق جنگ افزار پنداشته می شود را خشکانیده شود و راهبرد تازه ی را برای نابودی این دو پدیده در دست گیرد.

Developed by Nethub

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *